کاشت ابرو باید طوری باشد که انگار همان‌جا روییده است.

گرافت‌ها یکی‌یکی از ناحیه‌ای برداشته می‌شوند که مویش بیشترین شباهت را به موی ابرو دارد، و یکی‌یکی درون شکلی کاشته می‌شوند که پیش از شروع با هم کشیده و تأیید کرده‌ایم. موی ابرو تقریباً خوابیده روی پوست رشد می‌کند، پس زاویه هر گرافت از تعدادشان تعیین‌کننده‌تر است.

از بی‌حسی موضعی استفاده می‌شود و در تمام مدت بیدار هستید. بیشتر افراد به‌جای درد از حس فشار و صدا می‌گویند، و ناخوشایندترین بخش را معمولاً خود تزریق بی‌حسی می‌دانند. پس از آن مدتی حساسیت وجود دارد. به شما نخواهم گفت که هیچ چیزی حس نمی‌کنید.

فولیکول کاشته‌شده موی خود شماست و رشد می‌کند. معمولاً سر جایش می‌ماند، اما من هیچ نتیجه‌ای را «همیشگی» توصیف نمی‌کنم: مو همراه شما پیر می‌شود، و اگر علت ریزش اولیه هنوز فعال باشد می‌تواند بر آن ناحیه اثر بگذارد. آنچه می‌توانم بگویم این است که آن مو مال خودتان است و رشد می‌کند.

ورم، سرخی و دلمه در روزهای نخست بیشترین نمود را دارند و بعد فروکش می‌کنند. اما اینکه چه زمانی برای دیده شدن آماده باشید کاملاً شخصی است، پس توصیه نمی‌کنم بلافاصله پس از کاشت برنامه مهمی بگذارید. زمان‌بندی کامل، به‌صورت بازه‌های تقریبی، در صفحه بهبودی آمده است.

بله، و این همان پرسشی است که بیش از هر چیز با نگرانی از من می‌پرسند. بیشتر موهای کاشته‌شده در هفته‌های نخست می‌ریزند. آنچه می‌ریزد ساقه مو است؛ فولیکول زیر پوست می‌ماند، استراحت می‌کند و دوباره رشد می‌کند. این به‌تنهایی به معنای نگرفتن گرافت نیست.

معمولاً از پشت سر، جایی که می‌توانم موهای نازک و تک‌تایی را انتخاب کنم که بیشترین شباهت را به موی ابرو دارند. آن مو عادت خودش را نگه می‌دارد: ممکن است تندتر و بلندتر از موی ابرو رشد کند، پس باید مرتب کوتاه شود. بیشتر افراد زود با این موضوع کنار می‌آیند.